Μετά τα spreads, τα CDS και τα haircuts,
η νέα μόδα στην οικονομική ορολογία που χρησιμοποιούν όλοι οι
τηλεδημοσιογράφοι λες και είναι κάτοχοι διδακτορικού του LSE είναι η
"ελεγχόμενη πτώχευση" ή "ελεγχόμενη χρεοκοπία" (είναι ακριβώς το ίδιο
πράγμα, από εδώ και πέρα θα χρησιμοποιώ τον όρο "πτώχευση").
Και, φυσικά, αναφέρονται σε αυτήν χωρίς
ποτέ να εξηγούν τι πραγματικά είναι αυτή και σε τι διαφέρει από την
"άλλη" πτώχευση -η οποία δεν είναι καθόλου ανεξέλεγκτη, όπως ίσως θα
φαντάζεστε. Ο όρος "ελεγχόμενη" είναι εντελώς παραπλανητικός, μιας και
το μόνο που διαφέρει μεταξύ των δύο περιπτώσεων είναι το ποιος ελέγχει την πτώχευση.
Πτώχευση
Η πτώχευση, κατ' αρχάς, ό,τι επίθετο κι αν της κοτσάρει κανείς από μπροστά, είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο: είναι «η
αδυναμία πληρωμής των χρεών (ατόμου, εταιρείας ή κράτους), επειδή οι
οφειλές προς τους πιστωτές υπερβαίνουν τα οικονομικά διαθέσιμα» (Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας).
Και στις δύο περιπτώσεις, λοιπόν, η χώρα
δηλώνει .....
