Θεσμική αποκατάσταση

Η δύσκολη διαπραγμάτευση και τα δείγματα πολιτικού πολιτισμού του Αλ. Τσίπρα.

ΓιωργοΣ ΛακοπουλοΣ

Να ξεκινήσουμε με δυο διαπιστώσεις.
Θεσμική αποκατάστασηΠρώτη: Συμφωνεί ή όχι κανείς με την κυβερνητική στρατηγική, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας είχε να κάνει μια δύσκολη διαπραγμάτευση στην Ευρώπη αυτή την περίοδο.

Δεύτερη: Το αποδέχεται ή όχι ο ίδιος, εκ των πραγμάτων το αποτέλεσμά της υπερβαίνει το κόμμα του και το πρόγραμμά του- έστω και αν επιμένει να τη βασίζει αποκλειστικά στο κόμμα του και το πρόγραμμα του....

...

Ο σωστός τρόπος είναι να δώσει ο Πρωθυπουργός δείγματα πολιτικού πολιτισμού και θεσμικής ευαισθησίας : να καλέσει με πρωτοβουλία του τον επικεφαλής της Ν.Δ. για κατ’ ιδίαν ενημέρωση για την εξέλιξη των ελληνοκοινοτικών σχέσεων

Η ουσία είναι ότι η χώρα έχει εμπλακεί σε μια πολύ δύσκολη άσκηση ισορροπίας την οποία διαχειρίζεται μεν η κυβέρνηση-η έστω: την προκάλεσε κιόλας- αλλά αφορά συνολικά τη χώρα. Από αυτή την άποψη ανεξαρτήτως πολιτικών διαφορών για τους χειρισμούς η διαπραγμάτευση αφορούσε τα κόμματα -και πρωτίστως την αξιωματική αντιπολίτευση- και το ίδιο ισχύει για τη συμφωνία και τις συνέπειές της.
Τα δύσκολα κάθε άλλο παρά τέλειωσαν. Και όπως δεν τη βοήθησε ως τώρα η εικόνα που έδιναν οι βασικοί πολιτικοί της παράγοντες, δεν θα τη βοηθήσει και όσο συνεχίζουν χωρίς γέφυρες μεταξύ τους.
Θεσμική αποκατάστασηΔεν είδαμε όμως από την πλευρά της κυβέρνησης καμιά κίνηση προς τον Αντώνη Σαμαρά. Είναι αντίπαλος της κυβέρνησης, αλλά είναι και πολιτειακός παράγων.

Το ερώτημα παραμένει

Εξ αρχής υπήρχε ερώτημα πως θα αντιμετωπίσει ο Αλέξης Τσίπρας ως Πρωθυπουργός τον υπ’ αριθμόν ένα πολιτικό του αντίπαλο σε σχέση με τα μεγάλα θέματα της χώρας- για όσο διάστημα τουλάχιστον καταφέρνει να μένει στην ηγεσία της Ν.Δ.
Ένας τρόπος θα ήταν να τον πληρώσει με το ίδιο νόμισμα. Δηλαδή να μην τον καλέσει ποτέ για κατ’ ιδίαν ενημέρωση και να τον αντιμετωπίζει γενικότερα με απαξιωτικό τρόπο ,-όπως ακριβώς έκανε και ο Σαμαράς ως Πρωθυπουργός απέναντι του. Θα ήταν ο λάθος τρόπος.
Ο άλλος τρόπος είναι αυτός που επιλέγει η κυβέρνηση: όποιο κόμμα θέλει ενημέρωση μπορεί να τη ζητήσει και θα την έχει- και ήδη Βενιζέλος και Θεοδωράκης έσπευσαν. Και αυτός ο τρόπος είναι λάθος: πρακτικά αποκλείει τον Σαμαρά από τη διαδικασία της ενημέρωσης, καθώς δεν πρόκειται να ζητήσει αυτό που δεν έδινε ο ίδιος.
Ο σωστός τρόπος είναι να δώσει ο Πρωθυπουργός δείγματα πολιτικού πολιτισμού και θεσμικής ευαισθησίας: να καλέσει με πρωτοβουλία του τον επικεφαλής της Ν.Δ. για κατ’ ιδίαν ενημέρωση για την εξέλιξη των ελληνοκοινοτικών σχέσεων. Γιατί όχι;

Το δώρο που έκανε στον Τσίπρα ο Σαμαράς από προσωπική εμπάθεια και ιδεοληψία, δεν έχει λόγο να του ανταποδώσει ο σημερινός Πρωθυπουργός

Πρόκειται για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και δικαιούνται να είναι ενήμερος και για όσα δεν λέγονται δημόσια. Αυτή η ενημέρωση είναι υποχρέωση του Πρωθυπουργού και δεν παρέχεται ανάλογα με τα γούστα του- όπως δηλαδή το αντιλαμβανόταν ο Σαμαράς επί των ημερών του στο μέγαρο Μαξίμου.
Η ανοικτή γραμμή μεταξύ των αρχηγών των δύο μεγάλων κομμάτων είναι η βάση για τη χάραξη εθνικής στρατηγικής στα κρίσιμα θέματα. Και αν δεν χρειάζεται αυτή η στρατηγική όταν η χώρα κινδυνεύει να βρεθεί στο καναβάτσο, πότε χρειάζεται; Ακόμη και αν δεν μπορούν να συμφωνήσουν σε κοινή γραμμή οφείλουν να συνομιλούν. Και αυτό εναπόκειται σε πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού.
Επειδή δεν άνοιξε ποτέ αυτή τη γραμμή ο Σαμαράς δεν σημαίνει ότι πρέπει να τον αντιγράψει ο Τσίπρας. Το αντίθετο: οφείλει να τον καλέσει ως επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης στο γραφείο του και να αποκαταστήσει ένα θεσμικό έλλειμμα. Να τον ενημερώσει για τη νέα κατάσταση και τις προοπτικές της χώρας.
Άλλωστε δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να τον υποχρεώσει να λειτουργήσει υπεύθυνα - ή να τον εκθέσει αν το αρνηθεί. Από τη στιγμή που θα γνωρίζει πως έχουν τα πράγματα θα γνωρίζει και τα όρια άσκησης αντιπολίτευσης εκ μέρους του και αναλαμβάνει την ευθύνη του.
Το δώρο που έκανε στον Τσίπρα ο Σαμαράς από προσωπική εμπάθεια και ιδεοληψία, δεν έχει λόγο να του ανταποδώσει ο σημερινός Πρωθυπουργός. Για λόγους ουσίας - όχι γιατί και στην πολιτική η εκδίκηση ως κρύο πιάτο είναι καλύτερη. Επειδή ανεξάρτητα από τις πολιτικές διαφορές των μεγάλων κομμάτων, συνιστά μια καλή αρχή για τον νικητή των εκλογών να εδραιώσει τακτική επαφή με τον -οποιονδήποτε- αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, για το συμφέρον της χώρας. Αλλιώς γίνεται ίδιος με τον προκάτοχο του...
Πηγή:

Click here to