ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΗΛΟΣ στο matrix24.gr
κυβερνητική ατάκα του τύπου «απαράδεκτες οι θέσεις των δανειστών, αλλά είμαστε κοντά σε συμφωνία»; Μη το ψάχνετε . Δεν πρόκειται για μείγμα απαισιοδοξίας και αισιοδοξίας αλλά σαφώς για μια μπλόφα πολυτελείας από πλευράς κυβέρνησης προς την εγχώρια κοινή γνώμη....
...
Η κυβέρνηση έχει επί της ουσίας προσεγγίσει τις θέσεις των δανειστών, έχει κάνει σουρωτήρι τις κόκκινες γραμμές της και αρκείται στην επίδειξη μαχητικότητας εναντίον τους για καθαρά επικοινωνιακούς λόγους. Το τρικ που αναμένεται να αφισάρει, έτσι και κλείσει με πολλαπλές οπισθοχωρήσεις το ντηλ, θα είναι ότι οι θεσμοί «κιότεψαν μπροστά στη σθεναρή μας αντίσταση». Ό,τι δηλαδή θέλει ν’ ακούσει ο μπαϊλντισμένος λαός και όσα χρειάζονται για να καθησυχαστούν οι, ανεβασμένες στα κάγκελα της ρήξης, αριστερές συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ.
Οι τελευταίες, υπό το πρόσχημα ότι μια τρόικα που απαιτεί και μια ελληνική κυβέρνηση που εκτελεί τελειώνει οριστικά , εκτιμάται ότι θα ψήφιζαν- εν όψει μιας υποτίθεται βιώσιμης συμφωνίας- όλες τις πανάκριβες για το λαό κυβερνητικές υποχωρήσεις στη Βουλή. 'Έστω και με βαριά καρδιά. Παράλληλα, από πλευράς Ευρωπαίων επιχειρείται επίμονα για λόγους γοήτρου η επιβολή δημοσιονομικής λιτότητας και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων ώστε να έχουν και αυτοί κάτι να πουλήσουν στα κοινοβούλια τους.
Ανεβάζουν παράλογα τον πήχη για να περάσουν από κάτω τον αδιαφιλονίκητα αναγνωρισμένο ως σταθερό, φρόνιμο και συνεννοήσιμο εκπρόσωπο της χώρας Αλέξη Τσίπρα, προσφέροντας την δήθεν αδιαλλαξία τους ως άλλοθι ώστε να διατηρήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων στο εσωτερικό της χώρας. Η συζήτηση στη Βουλή το απέδειξε περίτρανα.
Υπό τη λογική να μην ακρωτηριάσουν την Ευρωζώνη και υπό το φόβο της αναστάτωσης στις αγορές Γαλλογερμανοί και Κομισιόν δεν είναι μάλλον διατεθειμένοι να ρίξουν την συγκεκριμένη κυβέρνηση με κάθε πρόσφορο θεμιτό ή αθέμιτο μέσο. Κι ας βγαίνει από τα ρούχα του ο δογματικός Σόιμπλε που επιμένει εκδικητικά στις τιμωριτικές πολιτικές προς τους προκλητικά απείθαρχους. Κι ας ξιφουλκεί ο ανεκδιήγητος Τόμσεν , που για να μπαλώσει τις ελεεινές τρύπες του ΔΝΤ, ποντάρει στο take it or leave it.
Ωστόσο, οι Μέρκελ, Ολάντ και Γιουνκέρ είναι πολιτικοί . Πολιτικό αισθητήριο και επικοινωνιακή εμπειρία έχουν. Και ακόμα διαθέτουν μάτια για να δουν ότι δεν υπάρχει στην Ελλάδα άμεση εναλλακτική κυβερνητική εκδοχή. Όπως επίσης και ανάγνωση γνωρίζουν για να διαβάζουν τις δημοσκοπήσεις. Αναπόφευκτα υπό την ανησυχία των Αμερικανών, και παρά τις κόνξες του ΔΝΤ, δεν αποκλείεται - αφού εξασφαλίσουν ότι οι κόκκινες γραμμές της ελληνικής κυβέρνησης πετάχθηκαν οριστικά στα σκουπίδια- να κάνουν μια νέα πολιτική προσφορά σε οικονομικό αμπαλάζ .
Να μετριάσουν πχ τα απαιτούμενα υφεσιακά μέτρα ύψους 3 δισ. , να παζαρέψουν το ΦΠΑ στα φάρμακα και το ρεύμα, να αποδεχθούν ακόμη χαμηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα για τα επόμενα χρόνια, να καθυστερήσουν την εφαρμογή της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος στα ασφαλιστικά, να τρενάρουν τη διαβούλευση στα εργασιακά. Με κερασάκι ένα προσύμφωνο βοήθειας για την εξυπηρέτηση των καλοκαιρινών δανειακών υποχρεώσεων της χώρας και αναζήτηση τελικής συμφωνίας ως το τέλος του χρόνου.
Έτσι και αλλιώς η καραμέλα του επικοινωνιακού πλασαρίσματος στους Ευρωπαϊκούς λαούς χωρίς απώλειες στο πρεστίζ των δανειστών, είναι πάντα πρόχειρη. Αφού δεν γίνεται καμία κουβέντα για το χρέος, η «προσήλωση στο κοινό νόμισμα και στην ολοκλήρωση της ιστορικής πορείας των κρατών-μελών του Ευρωσυστήματος» γίνεται η ρητορική γαρνιτούρα της όποιας , «λόγω των συνθηκών» , οικονομικής «αλληλεγγύης».
Στη τελική, η δύναμη της πειθούς αντλείται από το επιχείρημα του «ειδικού βάρους» της σταθερής Ελλάδα που συνορεύει με το κλιμακούμενα έκρυθμο Ανατολικό τόξο , καθώς και του μηδαμινού οικονομικού μεγέθους της που αποτελεί μόνο το 2% της Ευρωζώνης. Με τέτοια ατού κάθε κωλοτούμπα σε Αθήνα ή Βερολίνο μπορεί να γίνει μέχρι και το δάφνινο στέμμα για νικητές και τροπαιούχους.
Όλα αυτά υπό τη προϋπόθεση ότι δεν θα συμβεί κάποιο σοβαρό ατύχημα, δεδομένου ότι όταν πρόκειται για λεφτά δεν βρίσκει κανείς εύκολα συμμάχους. Πόσο μάλλον απέναντι σε ένα μέτωπο, όπως αυτό των δανειστών, που δεν είναι και το πιο μασίφ. Εν τούτοις μέχρι το τέλος Ιουνίου , είτε βλέπει κανείς το ποτήρι ξεχειλισμένο είτε εντελώς άδειο, δυο μόνο προοπτικές προβάλλουν στο κοντινό ορίζοντα. Είτε αριστερό μνημόνιο, ευρώ και ξερό ψωμί, είτε χάος, εθνικό νόμισμα και συνθήματα μπαγιάτικης περηφάνιας.
Click here to
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Μπορείτε ελεύθερα να κάνετε προτάσεις και σχόλια, χρησιμοποιώντας την παρακάτω φόρμα. Εάν στην επιλογή προφίλ βάλετε τη λέξη ανώνυμος, δεν μπορεί κανένας να μάθει την ταυτοτητά σας.