Ραχήλ μου, εσύ σούπερσταρ!

Στην αρχή για όσους και όσες παρακολουθούσαμε τις συνεδριάσεις της Βουλής ήταν κάτι σαν το gossip της γειτονιάς. Τα σταμπωτά μπλουζάκια, το παράστημα τσολιά, το ύφος.
Στη συνέχει ανέβηκε στα κάγκελα.
Κυριολεκτικώς (σε αυτά της ΕΡΤ) και μεταφορικώς (σε κάθε τηλεοπτική της εμφάνιση και διαδικτυακή παρουσία). Το, συνωμοτικό, «τί σκαρώνουν πάλι;» όταν είδε φωτισμένη μπλέ τη Βουλή...

... των Ελλήνων (σ.σ. για την ημέρα ευαισθητοποίησης για τον διαβήτη) έμεινε στην ιστορία. Στη συνέχεια ακολούθησε ο πολιτικός χωρισμός από τον Πάνο Καμμένο, με διάφορα ακατάληπτα περί αεροσυνοδών, και τελικά η μεταγραφή στον ΣΥΡΙΖΑ, με το ψηφοδέλτιο του οποίου εξελέγη τον Ιανουάριο πρώτη! Ίσως γιατί προεκλογικά είχε απειλήσει ότι θα βάλει το νομισματοκοπείο να τυπώσει ολόφρεσκα ευρώ προκειμένου να πληρώσουμε το χρέος μας!
Η Ραχήλ Μακρή δεν είναι τίποτε άλλο από ένα χαρακτηριστικό δείγμα της υποβάθμισης του πολιτικού προσωπικού αλλά και συνολικά της Βουλής και, μάλιστα, στην πλέον κρίσιμη περίοδο της σύγχρονης ιστορίας μας.
Το αξιοσημείωτο, ωστόσο, είναι ότι παρά το γεγονός ότι ουδείς την αντιμετωπίζει στα... σοβαρά, η πολιτική της περσόνα παρουσιάζει όχι μόνον αξιοσημείωτη αντοχή αλλά μοιάζει να διευρύνει τον κύκλο επιρροής της.
Μόλις χθες, σε πρωϊνή ενημερωτική εκπομπή, η κ. Μακρή κατήγγειλε το σύνολο των δημοσιογράφων ως «υπαλλήλους». Δεν εννοούσε, απλώς, ότι είναι έμμισθοι κάποιου καναλάρχη αλλά ότι ουσιαστικά είναι φερέφωνα των αφεντικών τους. Μίσθαρνα όργανα, αργυρώνητοι θα λέγαμε εμείς, σε γλώσσα που ενδεχομένως δεν κατέχει η βουλευτής.
«Υπάλληλοι δεν είστε;» επαναλάμβανε μονότονα η βουλευτής, για να αναγνωρίσει στο τέλος ότι υπάρχουν και κάποιοι που κάνουν καλά τη δουλειά τους.
Θα με ρωτήσετε: «καλά, αφού είναι έτσι γιατί τα κανάλια την καλούν;».
Μα προφανώς για τον ίδιο λόγο που καλείται συνεχώς ο Άδωνις Γεωργιάδης. Δηλαδή για τα νούμερα τηλεθέασης. Η Μακρή «πουλάει» κι αυτό το ξέρουν τα λαγωνικά της TV. Και, παράλληλα, κάνει τη... δουλειά. Αυτό που κυβερνητικοί κύκλοι λένε με... τρόπο, υπουργοί καλύπτουν πίσω από φράσεις για «τρόικα εσωτερικού» και άλλοι βουλευτές το θέτουν διλημματικά προς τους συναδέλφους τους της αντιπολίτευσης (είστε με τη χώρα – δηλαδή με το ΣΥΡΙΖΑ- ή με τους ξένους), η Μακρή το λέει απλά και καταννοητά: «είστε όλοι υπάλληλοι». Δημοσιογράφοι, πολιτικοί αντίπαλοι ακόμη και καλόπιστοι κρίνοντες σημαδεύονται ανεξίτηλα από τα λόγια της βουλευτού. Βέβαια την ίδια ακριβώς τακτική ακολουθεί και η έχουσα πολιτειακό ρόλο, Πρόεδρος της Βουλής αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία.
Θα αρκούσε το φαιδρό της παρουσίας, που η ίδια έχει σπεύσει να οικοδομήσει τη μία κλαίγοντας στην αγκαλιά των πρώην απολυμένων της ΕΡΤ και την άλλη με φωτογραφήσεις νεόπλουτης, εάν η κ. Μακρή δεν ήταν βουλευτίνα της «πρώτης αριστερής κυβέρνησης». Εάν δεν ήταν επιλογή του κ. Τσίπρα για τα ψηφοδέλτια, όταν αυτά αποτέλεσαν απατηλό όνειρο για αξιόλογα πολιτικά στελέχη που, όμως, είχαν την ατυχία να είναι στο παρελθόν στο ΠΑΣΟΚ και όχι στους Ανεξάρτητους Έλληνες του Πάνου Καμμένου. Εάν δεν αποτελούσε ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα στελέχη του... πλειοψηφικού ΣΥΡΙΖΑ.
Η Μακρή, ας της αναγνωρίσουμε και κάτι θετικό, αυτή ήταν και αυτή είναι. Δεν άλλαξε, εντασσόμενη στο ΣΥΡΙΖΑ. Παραμένει ίδια από την περίοδο που με το κόμμα του Πάνου Καμμένου της έκατσε η... εκλογική μπίλια (λόγω νόμου) και μπήκε στο κοινοβούλιο. Το πρόβλημα είναι αλλού. Ότι, δηλαδή, στον ΣΥΡΙΖΑ ουδόλως προβληματίζονται για τα όσα λέει η βουλευτής τους. Δεν αποκλείεται να είναι και ικανοποιημένοι. Παρέλαβαν μία εκκολαπτόμενη «Καμμένη» και την εξέλιξαν σε αριστερή σούπερσταρ!
Πηγή: matrix24.gr

Click here to