...
Δυστυχώς για τον εσμό των αχαρακτήριστων -και ευτυχώς για όλους εμάς, η καχυποψία των επικυρίαρχων προς την κυβέρνηση των Ολετήρων, έχει πια μετατραπεί σε βεβαιότητα...
Την ώρα, λοιπόν, που οι τεχνικές εκθέσεις των επικυρίαρχων και τα «ισοδύναμα μέτρα» που θα απαιτηθούν, κατά πάσα πιθανότητα θα αποσταθεροποιήσουν την ανυπεράσπιστη και εντελώς πανικόβλητη κυβέρνηση, οι επίσημες και οι ανεπίσημες αντιδράσεις των σαχλών που μας κυβερνούν επιτείνουν το πρόβλημα, εφόσον η κινδυνολογία, η κενολογία και ο κρετινισμός «υπουργών» και εκπροσώπων κυριαρχούν, επιτυγχάνοντας μόνον την άνοδο των spreads κι ανοίγοντας εκ νέου την όρεξη των χρυσοδάχτυλων που κυριαρχούν στις αγορές χρήματος, οι οποίοι ακονίζουν πάλι τα μαχαίρια τους για το φαγοπότι που διαφαίνεται στον ορίζοντα γι' αυτούς.
«Κινούμαστε σε δύο παράλληλα επίπεδα, στο τυπικό καθιερωμένο επίπεδο της Τρόικας, αλλά και σε ένα υψηλότερο, πολιτικό επίπεδο στρατηγικού χαρακτήρα», ήταν μια από τις χαρακτηριστικές αερολογίες του υψιπετούς παρα-συνταγματολόγου αντιπροέδρου, από τη Νέα Υόρκη, δείχνοντας να αγνοεί ότι δύο παράλληλα επίπεδα δεν μπορούν ποτέ να συναντηθούν: ακριβώς όπως συμβαίνει σήμερα ανάμεσα στην άθλια κυβέρνηση που εκπροσωπεί από την μια πλευρά και τους δανειστές από την άλλη, εφόσον κι αυτός αντιλαμβάνεται ότι η Φράου Καγγελάριος τον απέλυσε προχθές τον Φον-Αντωνάκη, τον συνεταίρο του, κι ότι ο πολιτικός χρόνος που τους απομένει, δεν επαρκεί για να ολοκληρώσουν το καταστροφικό τους έργο.
Όμως, επειδή αυτή η ελεεινή κυβέρνηση δεν πρόκειται να παραδώσει εύκολα την εντολή διακυβέρνησης, επειδή, ακριβώς, ηγεμονεύει καταχρώμενη αυτήν την εντολή, ούτε φαίνεται να υπάρχουν βουλευτές αρκετά έντιμοι ή αρκετά γενναίοι, ώστε να αποχωρήσουν από αυτό το θλιβερό κι εντελώς διακοσμητικό κοινοβούλιο, δίνοντας επιτέλους την χαριστική βολή στην ανεκδιήγητη κυβέρνηση μας και βάζοντας ένα τέλος σε αυτήν την περιρρέουσα κοινοβουλευτική φαρσοκωμωδία, αναζητείται ο τρίτος δρόμος, γιατί ασφαλώς ο Μάρτιος φαντάζει μακρινός, αβέβαιος και σπαρμένος με πτώματα συνελλήνων.
Συνεπώς, δική μας είναι η ευθύνη να τηρήσομε την ακροτελεύτια επιταγή του Συντάγματος που μας ορμηνεύει ότι η τήρησή του επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων, «που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να καταλύσει το Σύνταγμα με τη βία».
Για να μη λέμε περισσότερα λόγια ούτε να κουραζόμαστε κι άλλο, ας συμφωνήσουμε ότι την βία την πιστοποιούν όσα εμπεριέχονται στην πρόσφατη έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής: σε καθεστώς ένδειας βρίσκονται 2,5 εκατομμύρια Έλληνες ενώ άλλοι 3,8 εκατομμύρια πολίτες, απειλούμαστε άμεσα από τη φτώχεια, σύμφωνα με την έκθεση.
Δική μας, λοιπόν, απομένει η ευθύνη να οργανώσουμε και να ξεκινήσουμε την αντίσταση απέναντι σε αυτήν την κυβέρνηση της συμφοράς, που όχι μόνο είναι ανίκανη να λειτουργήσει στοιχειωδώς υπέρ του δημοσίου συμφέροντος, αλλά επιπλέον, τελώντας υπό αυστηρή προθεσμία, υπονομεύει με την ίδια της την ύπαρξη τις όποιες προοπτικές υπάρχουν για την έξοδο από αυτό το τέλμα της παρακμής και της βίας που σήμερα βιώνουμε.
Αλλά αυτά τα σπουδαία πράγματα δεν γίνονται ούτε με, οργανωμένες από τους συνδικα-ληστές των ονείρων μας, τρίωρες στάσεις εργασίας ούτε με τις ουρές των ραγιάδων στις εφορίες, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να διακανονίσουν παράνομα επιβεβλημένους φόρους, με πόρους στερημένους από το φαΐ των παιδιών τους.
Το κολάζ είναι από την ΟΚΤΑΝΑ
Alexandros Raskolnick από my-pillow-book



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Μπορείτε ελεύθερα να κάνετε προτάσεις και σχόλια, χρησιμοποιώντας την παρακάτω φόρμα. Εάν στην επιλογή προφίλ βάλετε τη λέξη ανώνυμος, δεν μπορεί κανένας να μάθει την ταυτοτητά σας.