Αν η ζωή της γινόταν ταινία, βλέποντας τα όσα της συνέβησαν σε ένα μόνο μήνα, θα έλεγες πως πρόκειται για παρατραβηγμένο σενάριο κάποιου υπερβολικού συγγραφέα.
Όμως η Τζόυς σε ένα μόλις μήνα έχασε τους γονείς της, χώρισε ύστερα από 14 χρόνια και είδε το σκυλί της να πεθαίνει. Σήμερα, κατάφερε να ξεπεράσει την κατάθλιψη και να χαμογελάει ξανά!...
...
Λένε για τους κωμικούς ηθοποιούς ότι κουβαλάνε μια μεγάλη μελαγχολία. Συμβαίνει αυτό και σε σένα;
Είναι μεγάλη αλήθεια αυτό... Δεν είσαι πάντα στα κέφια σου ή στα χάι σου. Το ότι παίζεις έναν κωμικό ρόλο στη δουλειά σου δεν σημαίνει ότι τον κουβαλάς και στη ζωή σου. Έχω περάσει τρελές περιόδους μαύρης κατάθλιψης, όπου τα βράδια πήγαινα και έπαιζα βαρβάτες κωμωδίες και κανείς δεν καταλάβαινε τίποτα.
Η δουλειά λειτούργησε ψυχοθεραπευτικά όταν πέρασες κατάθλιψη;
Και μόνο! Είναι αυτό που έλεγαν οι παλιές: Η δουλειά είναι ο καλύτερος γκόμενος. Ό,τι της δίνεις, στο δίνει πίσω. Με βοήθησε πολύ, ιδιαίτερα το ότι έπαιζα κωμωδία. Αναγκαζόμουν, ήθελα - δεν ήθελα να μπω σε ένα παράλληλο σύμπαν που είχε χαρά. Και εκ των υστέρων αντιλαμβάνομαι ότι ήμουν πολύ τυχερή γιατί μου απασχολούσε τη σκέψη μου και δεν με άφηνε αυτό να βυθιστώ.
Τι ήταν αυτό που σε οδήγησε στην κατάθλιψη;
Ξεκληρίστηκε η οικογένειά μου σε ένα μήνα. Αρχικά έφυγε η μητέρα μου και στο μήνα πάνω ο πατέρας μου, δεν άντεξε και την ακολούθησε. Ήταν πολύ άγριο γιατί δεν έχω σόι, είμαι ένα παιδί μόνο του. Ούτε αδέλφια, ούτε ξαδέλφια. Ξαφνικά δεν είχα οικογένεια.
Πώς βίωσες κάτι τέτοιο;
Ένιωσα ότι δεν είχα σημείο αναφοράς, ότι απλά φύτρωσα. Κάτι που ήταν καθεστώς, άνθρωποι που ήταν η καθημερινότητά μου, η ρουτίνα μου εξαφανίστηκαν. Δεν είχα το περιθώριο όμως να το πάρω πολύ βαθιά. Έπρεπε να δουλέψω για να επιβιώσω. Και αν κλεινόμουν στο σπίτι πίνοντας χάπια και κλαίγοντας, θα πέθαινα απ’ την πείνα. Αυτό που με κράτησε ήταν ότι με τους γονείς μου είχα εξαιρετικές σχέσεις, ξεκάθαρες. Δεν είχε μείνει λοιπόν τίποτα πίσω. Δεν έμειναν απωθημένα.
Γιατί δεν αποφάσισαν να κάνουν άλλα παιδιά;
Μεγάλη κουβέντα πιάνεις… Ο μπαμπάς ήθελε, η μαμά όχι. Ζούσαν στον Καναδά, γεννήθηκα εγώ, μετά ήρθαμε στην Ελλάδα, μεγάλωσα, και περνούσαν πολύ ωραία για να κάνουν κι άλλα παιδιά.
Τι θυμάσαι απ’ εκείνη την περίοδο αφού έχασες τους γονείς σου;
Κάποια στιγμή το σπίτι μου ήταν σαν τάφος. Γιατί πρέπει να σου πω πως είχα ένα σκύλο που και αυτός πέθανε την ίδια περίοδο ενώ λίγο πριν είχα χωρίσει ύστερα από 14 χρόνια.
Όλα την ίδια περίοδο;
Όλα! Κι αν τα έγραφα αυτά σε κείμενο θα έλεγαν πως είναι too much, δεν θα ήταν πιστευτό. Κάποιες φορές όμως η ζωή είναι ανώτερη της κωμωδίας.
Ο χωρισμός πώς προέκυψε;
Με το γνωστό τρόπο που ονομάζεται κέρατο.
Δικό σου ή δικό του;
Δικό του! Τώρα με βλέπεις και με ακούς χαλαρή. Εκείνη την ώρα όμως δεν τα έλεγα και τόσο χαλαρά.
Πώς αντιμετωπίζει ένας άνθρωπος μια απιστία απ’ τον σύντροφό του;
Δεν είχα πολλά περιθώρια. Ήρθα προ τετελεσμένων… Απλά μου ανακοίνωσε πως γνώρισε έναν άλλον άνθρωπο. Τι μπορείς να πεις σε αυτό;
Πολύ πολιτισμένο ακούγεται πάντως.
Εκείνη τη στιγμή δεν ήμουν τόσο πολιτισμένη όσο με ακούς τώρα. Σε μεγάλα σοκ της ζωής μου γίνομαι λίγο φράου. Ξεκινώ να παγώνω το συναίσθημά μου και γίνομαι πιο διαδικαστική. Είναι σαν να παρακολουθώ τη ζωή μου λίγο απ’ έξω. Πέρασε μεγάλο διάστημα για να έρθω στα ίσα μου.
Ένιωσες προδομένη;
Πάρα πολύ. Νόμιζα, το βόδι, πως είχα βρει το άλλο μου μισό. Είχα όμως τη μεγάλη τύχη να έχω πολλές, μικρές οικογενειούλες φίλων μου. Πρόκειται για σχέσεις δοκιμασμένες που στάθηκαν δίπλα μου τόσο πολύ.
Μετά το θάνατο του σκυλιού σου πήρες ξανά κατοικίδιο;
Τώρα έχω πολλά! Και πιστεύω πως τα 2 σκυλιά και 2 γατιά μου ήταν ένας λόγος που ξεπέρασα μια ώρα αρχύτερα την κατάθλιψη. Αρχικά πήρα μια σκυλίτσα, πολύ κακοποιημένη και βασανισμένη η οποία είχε τέτοια χαρά για τη ζωή που λέω πως κάτι πρέπει να διδαχτώ απ’ αυτή. Χαιρόταν, ας πούμε, που είχε λιακάδα ή ότι θα πήγαινε μια βόλτα. Παρατηρώντας την ξεκίνησα να εφευρίσκω τρόπους να πάρω χαρά. Από μικρά πράγματα. Και λειτούργησε θετικά αυτό.
Δεν σκέφτηκες να επισκεφτείς κάποιον ειδικό;
Επισκέφτηκα πολλές φίλες μου. Ήπιαμε πάρα πολλούς καφέδες, πάρα πολλά ουίσκι, είπαμε χιλιάδες βλακείες… Δεν είχα την ανάγκη να επισκεφτώ κάποιον ειδικό παρόλο που πολλοί φίλοι μου με παρότρυναν να το κάνω. Να σου πω όμως κάτι ρε αγάπη; Δεν είχα κάτι να λύσω μέσα μου. Ήτανε λυμένο όλο. Δεν είχα ένα κομπάκι που έπρεπε να λυθεί και να το ψάξω. Ήξερα γιατί ήμουν σε αυτή την κατάσταση -δήλωσε στο Life-. Θα ήταν ζαβό να μην ήμουν έτσι όπως ήμουν. Το πένθος πρέπει να το ζήσεις γιατί αν δεν πας στο πάτο, δεν ανεβαίνεις.
...
Λένε για τους κωμικούς ηθοποιούς ότι κουβαλάνε μια μεγάλη μελαγχολία. Συμβαίνει αυτό και σε σένα;
Είναι μεγάλη αλήθεια αυτό... Δεν είσαι πάντα στα κέφια σου ή στα χάι σου. Το ότι παίζεις έναν κωμικό ρόλο στη δουλειά σου δεν σημαίνει ότι τον κουβαλάς και στη ζωή σου. Έχω περάσει τρελές περιόδους μαύρης κατάθλιψης, όπου τα βράδια πήγαινα και έπαιζα βαρβάτες κωμωδίες και κανείς δεν καταλάβαινε τίποτα.
Η δουλειά λειτούργησε ψυχοθεραπευτικά όταν πέρασες κατάθλιψη;
Και μόνο! Είναι αυτό που έλεγαν οι παλιές: Η δουλειά είναι ο καλύτερος γκόμενος. Ό,τι της δίνεις, στο δίνει πίσω. Με βοήθησε πολύ, ιδιαίτερα το ότι έπαιζα κωμωδία. Αναγκαζόμουν, ήθελα - δεν ήθελα να μπω σε ένα παράλληλο σύμπαν που είχε χαρά. Και εκ των υστέρων αντιλαμβάνομαι ότι ήμουν πολύ τυχερή γιατί μου απασχολούσε τη σκέψη μου και δεν με άφηνε αυτό να βυθιστώ.
Τι ήταν αυτό που σε οδήγησε στην κατάθλιψη;
Ξεκληρίστηκε η οικογένειά μου σε ένα μήνα. Αρχικά έφυγε η μητέρα μου και στο μήνα πάνω ο πατέρας μου, δεν άντεξε και την ακολούθησε. Ήταν πολύ άγριο γιατί δεν έχω σόι, είμαι ένα παιδί μόνο του. Ούτε αδέλφια, ούτε ξαδέλφια. Ξαφνικά δεν είχα οικογένεια.
Πώς βίωσες κάτι τέτοιο;
Ένιωσα ότι δεν είχα σημείο αναφοράς, ότι απλά φύτρωσα. Κάτι που ήταν καθεστώς, άνθρωποι που ήταν η καθημερινότητά μου, η ρουτίνα μου εξαφανίστηκαν. Δεν είχα το περιθώριο όμως να το πάρω πολύ βαθιά. Έπρεπε να δουλέψω για να επιβιώσω. Και αν κλεινόμουν στο σπίτι πίνοντας χάπια και κλαίγοντας, θα πέθαινα απ’ την πείνα. Αυτό που με κράτησε ήταν ότι με τους γονείς μου είχα εξαιρετικές σχέσεις, ξεκάθαρες. Δεν είχε μείνει λοιπόν τίποτα πίσω. Δεν έμειναν απωθημένα.
Γιατί δεν αποφάσισαν να κάνουν άλλα παιδιά;
Μεγάλη κουβέντα πιάνεις… Ο μπαμπάς ήθελε, η μαμά όχι. Ζούσαν στον Καναδά, γεννήθηκα εγώ, μετά ήρθαμε στην Ελλάδα, μεγάλωσα, και περνούσαν πολύ ωραία για να κάνουν κι άλλα παιδιά.
Τι θυμάσαι απ’ εκείνη την περίοδο αφού έχασες τους γονείς σου;
Κάποια στιγμή το σπίτι μου ήταν σαν τάφος. Γιατί πρέπει να σου πω πως είχα ένα σκύλο που και αυτός πέθανε την ίδια περίοδο ενώ λίγο πριν είχα χωρίσει ύστερα από 14 χρόνια.
Όλα την ίδια περίοδο;
Όλα! Κι αν τα έγραφα αυτά σε κείμενο θα έλεγαν πως είναι too much, δεν θα ήταν πιστευτό. Κάποιες φορές όμως η ζωή είναι ανώτερη της κωμωδίας.
Ο χωρισμός πώς προέκυψε;
Με το γνωστό τρόπο που ονομάζεται κέρατο.
Δικό σου ή δικό του;
Δικό του! Τώρα με βλέπεις και με ακούς χαλαρή. Εκείνη την ώρα όμως δεν τα έλεγα και τόσο χαλαρά.
Πώς αντιμετωπίζει ένας άνθρωπος μια απιστία απ’ τον σύντροφό του;
Δεν είχα πολλά περιθώρια. Ήρθα προ τετελεσμένων… Απλά μου ανακοίνωσε πως γνώρισε έναν άλλον άνθρωπο. Τι μπορείς να πεις σε αυτό;
Πολύ πολιτισμένο ακούγεται πάντως.
Εκείνη τη στιγμή δεν ήμουν τόσο πολιτισμένη όσο με ακούς τώρα. Σε μεγάλα σοκ της ζωής μου γίνομαι λίγο φράου. Ξεκινώ να παγώνω το συναίσθημά μου και γίνομαι πιο διαδικαστική. Είναι σαν να παρακολουθώ τη ζωή μου λίγο απ’ έξω. Πέρασε μεγάλο διάστημα για να έρθω στα ίσα μου.
Ένιωσες προδομένη;
Πάρα πολύ. Νόμιζα, το βόδι, πως είχα βρει το άλλο μου μισό. Είχα όμως τη μεγάλη τύχη να έχω πολλές, μικρές οικογενειούλες φίλων μου. Πρόκειται για σχέσεις δοκιμασμένες που στάθηκαν δίπλα μου τόσο πολύ.
Μετά το θάνατο του σκυλιού σου πήρες ξανά κατοικίδιο;
Τώρα έχω πολλά! Και πιστεύω πως τα 2 σκυλιά και 2 γατιά μου ήταν ένας λόγος που ξεπέρασα μια ώρα αρχύτερα την κατάθλιψη. Αρχικά πήρα μια σκυλίτσα, πολύ κακοποιημένη και βασανισμένη η οποία είχε τέτοια χαρά για τη ζωή που λέω πως κάτι πρέπει να διδαχτώ απ’ αυτή. Χαιρόταν, ας πούμε, που είχε λιακάδα ή ότι θα πήγαινε μια βόλτα. Παρατηρώντας την ξεκίνησα να εφευρίσκω τρόπους να πάρω χαρά. Από μικρά πράγματα. Και λειτούργησε θετικά αυτό.
Δεν σκέφτηκες να επισκεφτείς κάποιον ειδικό;
Επισκέφτηκα πολλές φίλες μου. Ήπιαμε πάρα πολλούς καφέδες, πάρα πολλά ουίσκι, είπαμε χιλιάδες βλακείες… Δεν είχα την ανάγκη να επισκεφτώ κάποιον ειδικό παρόλο που πολλοί φίλοι μου με παρότρυναν να το κάνω. Να σου πω όμως κάτι ρε αγάπη; Δεν είχα κάτι να λύσω μέσα μου. Ήτανε λυμένο όλο. Δεν είχα ένα κομπάκι που έπρεπε να λυθεί και να το ψάξω. Ήξερα γιατί ήμουν σε αυτή την κατάσταση -δήλωσε στο Life-. Θα ήταν ζαβό να μην ήμουν έτσι όπως ήμουν. Το πένθος πρέπει να το ζήσεις γιατί αν δεν πας στο πάτο, δεν ανεβαίνεις.
Click here to
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Μπορείτε ελεύθερα να κάνετε προτάσεις και σχόλια, χρησιμοποιώντας την παρακάτω φόρμα. Εάν στην επιλογή προφίλ βάλετε τη λέξη ανώνυμος, δεν μπορεί κανένας να μάθει την ταυτοτητά σας.