Όλα σε ...ένα ! Αξίζει να το διαβάσετε !

Χρήστος Ράπτης : Το θλιβερό τέλος ενός προβληματικού «ηγέτη»

  

Νίκος Παπανδρέου: Οι υπουργοί του Γιώργου ήταν όλοι τους...   ραγιάδες

  
Σωτήρης  Ξενάκης  :  Απάντηση στον Ν. Παπανδρέου.Ψαξτε αλλού για «Αμερικανάκια»

Τελικά, μοιάζουν να επιβεβαιώνονται όσοι πιστεύουν ότι στη ζωή επιλέγεις το τέλος που δικαιούσαι. Η χθεσινή χαοτική συνεδρίαση του διευρυμένου Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ ήταν οι τίτλοι τέλους μιας προβληματικής ηγεσίας σε ένα από τα μεγαλύτερα κόμματα της χώρας, που έφερε την Ελλάδα στα πρόθυρα της διάλυσης και το ΠΑΣΟΚ ένα βήμα πριν από την καταστροφή.

Ο Γιώργος Παπανδρέου που επί δεκαετίες μεταμφιέστηκε σε έναν δημοκράτη και φιλελεύθερο πολιτικό υπήρξε βαθύτατα εξουσιομανής και....

......κολλημένος στην καρέκλα. Δεν είναι τυχαίο ότι όλοι οι πρωθυπουργοί της Μεταπολίτευσης έφυγαν με αξιοπρέπεια. Ακόμα κι αυτοί που ανήκαν στα μεγάλα μεταπολεμικά τζάκια της χώρας. Ο γέρος Καραμανλής όταν διαισθάνθηκε ότι τέλειωσε ο πολιτικός του χρόνος το 1978 μεταπήδησε στην Προεδρία της Δημοκρατίας αφήνοντας στους διαδόχους του την ηγεσία του κόμματος. Ο Μητσοτάκης όταν έχασε τις εκλογές του 1993 έπραξε το ίδιο. Είχε μάλιστα φροντίσει να δηλώσει πριν τις εκλογές ότι αν έχανε θα έφευγε από την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας. Και τήρησε το λόγο του. Το ίδιο έκανε και ο Σημίτης το 2004 χωρίς να δημιουργήσει το παραμικρό πρόβλημα στο διάδοχό του, Γιώργο Παπανδρέου. Τα ίδια έκανε και ο Κώστας Καραμανλής το 2009, ανοίγοντας το ίδιο βράδυ της ήττας του στις βουλευτικές εκλογές τις διαδικασίες αντικατάστασής του στη Νέα Δημοκρατία. 

Αντιθέτως, ο Γιώργος Παπανδρέου ακόμα και τώρα που όλα έχουν τελειώσει αρνείται πεισματικά να προφέρει τη λέξη «παραιτούμαι». Αν ανατρέξει κανείς σε όλους τους δημόσιους λόγους αυτού του δήθεν δημοκράτη ηγέτη, δεν θα βρει ποτέ τη λέξη «παραίτηση», λες κι αυτή η λέξη είναι άγνωστη στο λεξιλόγιο του. Θυμηθείτε πως έφυγε πριν από μερικούς μήνες από την πρωθυπουργία. Η αποχώρηση ήταν πάντα υπαινικτική, ίσως προέκυπτε από τα συμφραζόμενα αλλά τη λέξη παραιτούμαι δεν την πρόφερε ποτέ. Ίσως γιατί αυτός ο κατ' εξοχήν εκπρόσωπος της οικογενειοκρατίας είχε γαλουχηθεί με τη βεβαιότητα ότι ένας «πρίγκηπας» δεν παραιτείται ποτέ αφού γεννιέται για να κυβερνάει. Ίσως να πίστεψε την ολέθρια εκείνη αρλούμπα του πρώην συνεργάτη του Νίκου Κοτζιά που με την βεβαιότητα του σταλινικού αυταρχισμού τον είχε προτρέψει μετά τις εκλογές του 2007 να μην εγκαταλείψει το κόμμα. «Ένας Παπανδρέου», είπε τότε ο Κοτζιάς «δεν παραιτείται ποτέ!» Αυτή η φράση συνοψίζει ίσως το δράμα της ελληνικής πολιτικής ζωής, μιας χώρας που κυβερνήθηκε συχνά από ανίκανους και επικίνδυνους κληρονόμους. 

Ο Γιώργος Παπανδρέου, που χτες ήταν η σκιά του εαυτού του, εγκατελειμένος από φίλους και αντιπάλους υπήρξε εσωκομματικά ένας από τους πιο αυταρχικούς και αντιδημοκρατικούς ηγέτες της Μεταπολίτευσης. Το μειλίχιο χαμόγελο έκρυβε μια δεσποτική εσωκομματική διακυβέρνηση που βασιζόταν στην οικογένεια, σε μια διεφθαρμένη γραφειοκρατία και σε πιστούς υπαλλήλους τυφλά αφοσιωμένους στην ηγεσία. 

Φεύγοντας ο Παπανδρέου αφήνει πίσω του ένα κόμμα διαλυμένο, διεφθαρμένο, αναποτελεσματικό και σε πλήρη αναντιστοιχία με την κοινωνία. Από το 2004 που ανέλαβε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δεν υπήρξε καμία ουσιαστική δημοκρατική μεταρρύθμιση, καμία αλλαγή στην εσωκομματική λειτουργία του ΠΑΣΟΚ που να επιβεβαιώνει όλες εκείνες τις διακηρύξεις που έκανε περί νέας εποχής και αλλαγών στη λειτουργία του κόμματος του. Αντιθέτως, στηρίχθηκε στην πιο σκληρή και αναχρονιστική πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ, αυτήν που ζούσε στη σπηλιά του '81 και δεν μπορούσε να αντιληφθεί την αυτομεταρρύθμιση που μεσολάβησε έκτοτε στην ελληνική κοινωνία.

Ίσως με την αποχώρηση του Γιώργου Παπανδρέου να κλείνει οριστικά ο κύκλος της οικογενειοκρατίας στην Ελλάδα που δημιούργησε τόσα δεινά στη χώρα και ευθύνεται σχεδόν αποκλειστικά για τα μεγάλα αδιέξοδα που ζούμε σήμερα. Οι διάδοχοί του είναι πλέον καταδικασμένοι, αν θέλουν να επιβιώσει σε έναν πολιτικό οργανισμό η Κεντροαριστερά, να τα αλλάξουν όλα και να σβήσουν αυτή τη θλιβερή και ίσως τραγική παρένθεση της οικογενειοκρατίας.

http://www.iefimerida.gr

Νίκος Παπανδρέου: Οι υπουργοί του Γιώργου ήταν όλοι τους... ραγιάδες

Απάντηση στο άρθρο του Χρήστου Ράπτη «ΓΑΠ: Το θλιβερό τέλος ενός προβληματικού "ηγέτη"» δίνει με επιστολή του, προς το iefimerida.gr, ο αδερφός του Γιώργου Παπανδρέου, Νίκος, εξαπολύοντας επίθεση κατά του Αντώνη Σαμαρά, των media αλλά και των υπουργών του αδερφού του κατηγορώντας τους εμμέσως για «ραγιαδισμό».

Όπως γράφει ο κύριος Νίκος Παπανδρέου, ο αδερφός του έφυγε από την πρωθυπουργία οικειοθελώς, αφού παραιτήθηκε. Υπενθυμίζει ότι την ίδια πρόταση είχε κάνει o Γιώργος Παπανδρέου προς τον Αντώνη Σαμαρά τον Ιούνιο, αλλά ο αρχηγός της ΝΔ, για τον οποίο αναρωτιέται αν έχει κάνει μια επιτυχία τα τελευταία 30 χρόνια, δεν το χειρίστηκε σωστά.

Ο Νίκος Παπανδρέου μιλά για υποκρισία όσον αφορά τη συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου, που κάποιοι χρέωσαν ως «προδοτική» -όπως λέει- στον αδερφό του, και στη συνέχεια αναφέρεται στον τρόπο διακυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου, που όπως γράφει λειτουργούσε πάντα «με κλίμα συναίνεσης» και «περίμενε να αναλάβουν πρωτοβουλίες οι υπουργοί του». Ο Νίκος Παπανδρέου αφήνει αιχμές κατά των υπουργών του ΓΑΠ τονίζοντας ότι «αν οι περισσότεροι υπουργοί περίμεναν να κινηθούν ΜΟΝΟ με άνωθεν εντολές δείχνει ένα είδος ραγιαδισμού που φαίνεται το θέλουμε... Η υπερδημοκρατία του ΓΑΠ τον έφαγε και όχι το αντίθετο»

Παρακάτω παραθέτουμε αυτούσια -και χωρίς αλλαγές- την επιστολή του Νίκου Παπανδρέου προς το iefimerida.gr και τον Χρήστο Ράπτη:

Πρώτον
Είναι ο πρώτος και μοναδικός πρωθυπουργός από τότε που θυμάμαι έφυγε οικειοθελώς από την πρωθυπουργία. Παραιτήθηκε. Και το είχε προτείνει (να παραιτηθεί) και τον Ιούνιο αλλά για λόγους κακιάς διαχείρισης από πλευρά ΣΑΜΑΡΑ χάλασε - η θριαμβολογία της ΝΔ μόλις το πρότεινε ότι "αν είμαι ΕΓΩ το πρόβλημα, φεύγω" ακολούθησε με το "Ο Φαήλος έδιωξε τον Παπανδρέου" και έτσι χάλασε η πρόταση. Ουδεμία σχέση είχε με "οικογενειακές" παρεμβάσεις. Αυτά είναι του χαλιμά. Άρα προσφέρθηκε να παραιτηθεί αλλά ο μεγάλος διαπραγματευτής της δεξιάς Σαμαράς (αλήθεια, μπορείτε να μου πείτε μια επιτυχία του στα 30 χρόνια πολιτικής του ζωής;) δεν ήξερε πως να το χειριστεί.

Μετράν τα λόγια ή οι πράξεις; Παραιτήθηκε ή όχι από την πρωθυπουργία; Και έλεγε ο ΓΑΠ εξάρχής, δεν με ενδιαφέρει να ξαναβγώ, να σώσω τη χώρα από την χρεοκοπία θέλω. Το έχουμε ξαναδεί; Να μην υπολογίζει τα γκάλοπ; Και φυσικά το πακέτο το "προδοτικό" της 26 Οκτωβρίου το πέρασαν τα μήντια ως "καλό για τη χώρα" μόλις έφυγε ο ΓΑΠ. Το ίδιο πακέτο των 180 δις συν haircut.... Τόση υποκρισία έχουμε ξαναδεί; "Θα φύγει ο ΓΑΠ και θα πάρει τα μέτρα μαζί του" έλεγαν.. Αμ δε.

Δεύτερον, ως προς την δημοκρατία του; Πιο ελεύθερα πρωθυπουργός να αφήνει τους υπουργούς του, χωρίς ενδείξεις, αλλά περιμένοντας πρωτοβουλίες δικές τους, δεν έχει περάσει. ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΔΙΝΕ ΕΝΤΟΛΕΣ (Σε στυλ Καραμανλή και Ανδρέα) και γι' αυτό κατηγορήθηκε. Το αντίθετο. Λειτουργούσε με κλίμα συναίνεσης πάντα.. Ο ΓΑΠ περίμενε να αναλάβουν και πρωτοβουλίες οι υπουργοί τους.... το έκαναν όμως; Μεγαλύτερη δυνατότητα ανεξάρτητης δράσης υπουργών δεν έχει ξαναγίνει στην ιστορία μας. Τι έκαναν; Κρίνονται όλοι τους σήμερα.
Δημοκρατία στο μάξιμουμ. Αν οι περισσότεροι υπουργοί περίμεναν να κινηθούν ΜΟΝΟ με άνωθεν εντολές δείχνει ένα είδος ραγιαδισμού που φαίνεται το θέλουμε... Η υπερδημοκρατία του ΓΑΠ τον έφαγε και όχι το αντίθετο.

Το ότι δεν "παραιτείται" από αρχηγός του ΠΑΣΟΚ τι σχέση έχει με την δημοκρατία; Επειδή το θέλουν τα μήντια; Έλεος.
Αυτά για σήμερα, μια μέρα πριν αλλάξει το έτος!

Ν. Τροτκσυ (παρατσούκλι)

Κατά κόσμον, Νίκος Παπανδρέου

Απάντηση στον Ν. Παπανδρέου.Ψαξτε αλλού για «Αμερικανάκια»

 Του Σωτήρη Ξενάκη

Η επιστολή του κ. Νίκου Παπανδρέου στον Χρήστο Ράπτη , αποτελεί κατά την ταπεινή μου άποψη, μνημείο διαστρέβλωσης των πραγματικών γεγονότων των τελευταίων μηνών, που δικαιολογείται μόνο από την συγγενική σχέση και την αυτονόητη αδελφική αγάπη και στήριξη. Και να εξηγούμαι:
Μόνο ο κ. Παπανδρέου και το περιβάλλον του επιμένουν να πιστεύουν ότι αποχώρησε οικειοθελώς από την πρωθυπουργία. Τα γεγονότα είναι νωπά. Ο τότε πρωθυπουργός και νυν πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αν δεν αποχωρούσε θα έπεφτε από τους δικούς του βουλευτές που είχαν αντιληφθεί το μέγεθος της γκαφας(;) που αποτέλεσε η ιστορία του......
δημοψηφίσματος. Ο κ. Παπανδρέου αποχώρησε τόσο «οικειοθελώς» όσο «οικειοθελώς» αποχώρησε και ο Μπερλουσκόνι από την πρωθυπουργία της Ιταλίας. Κακήν κακώς δηλαδη...
Μόνο ο κ. Παπανδρέου και το περιβάλλον του πιστεύουν ότι τον Ιούνιο που πέρασε «η θριαμβολογία της ΝΔ» ήταν που ανέβαλε την αποχώρηση του και την σύσταση κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας. Όλοι οι υπόλοιποι θυμόμαστε τον ΓΑΠ να κάνει μια μυθική...κωλοτούμπα. Εκεί που είχε προτείνει να υπάρξει κυβέρνηση συνεργασίας την οποία είχε αποδεχθεί ο Σαμαράς εφόσον στην πρωθυπουργία δεν ήταν ο Παπανδρέου, παρέμεινε τελικά και έκανε απλώς έναν ανασχηματισμό.
Μόνο ο κ. Παπανδρέου και το περιβάλλον του επιμένουν ως τώρα να υπερασπίζονται αυτή την απίστευτη ιδέα του δημοψηφίσματος που έκανε την Ελλάδα διεθνή περίγελο και κινδύνεψε να βγάλει τη χώρα σε μια νύχτα από την Ευρωζωνη. Την απόφαση της 26ης Οκτωβρίου την χαιρέτισαν σχεδόν όλοι. Την αυτοκτονική ιδέα του δημοψηφίσματος , πώς θα μπορούσαν άραγε;
Μόνο ο κ. Παπανδρέου και το περιβάλλον του θεωρούν -όπως προκύπτει από την επιστολή του αδελφού του- ότι ο ρόλος ενός πρωθυπουργού είναι να αφήνει τους υπουργούς του να ασκούν ο καθένας την πολιτική του και να αναπτύσσουν τις πρωτοβουλίες τους χωρίς κεντρικό έλεγχο και κατεύθυνση. Ο πρωθυπουργός μιας κυβέρνησης ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΡΟΧΟΝΟΜΟΣ ούτε επικεφαλής Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης. Και, σε κάθε περίπτωση, τα να κρύβεται ένας πρωθυπουργός πίσω από αποτυχημένους υπουργούς μόνο πολιτική ανδρεία δεν δείχνει.
Και κάτι τελευταίο: Το τι θα πράξει ο κ. Παπανδρέου σε σχέση με την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ είναι κάτι που αφορά αυτόν και το κόμμα του. Θα δούμε αν και στη περίπτωση αυτή θα δείξει την «υπερδημοκρατία» για την οποία έγραψε στην επιστολή του στο iefimerida.gr ο αδελφός του και-κυρίως- με ποιόν τρόπο.
Αυτό που δεν μπορούν να κάνουν ο κ. Παπανδρέου και το περιβάλλον του είναι να διαστρεβλώνουν με τόσο χοντροκομμένο τρόπο την αλήθεια και να μας την σερβίρουν θεωρώντας ότι εμείς ζούμε σε άλλη χώρα...«Αμερικανάκια» ας ψάξουν να βρουν αλλού...
 

http://kafeneio-gr.blogspot.com