Με απόφασή
του,ο υπουργός δικαιοσύνης Μ.Παπαϊωάννου ανακοίνωσε τα ονόματα των
μελών της επιτροπής,η οποία θα αναλάβει το νομοπαρασκευαστικό έργο του
νόμου για την ταυτοποίηση των διαχειριστών blogs και τη
διεύρυνση του καταλόγου των εγκλημάτων για τα οποία θα επιτρέπεται η
άρση του απορρήτου.Μεταξύ των "σοφών" της επιτροπής είναι και ο γνωστός
δημοσιογράφος του ΣΚΑΙ και της Καθημερινής,Πάσχος Μανδραβέλης.Ποιος όμως είναι ο κύριος Πάσχος Μανδραβέλης και κυρίως ποιες είναι οι απόψεις του σχετικά με τα blogs;Ψάχνοντας στο διαδίκτυο βρήκαμε παλαιότερα δημοσιευμένα άρθρα του στα οποία εκθέτει τις απόψεις του σχετικά με τα όσα τώρα θα κληθεί να......
......."νομοθετήσει",αποσπάσματα των οποίων σας παραθέτουμε παρακάτω:
Το «αγκάθι» της ανωνυμίας στο Διαδίκτυο-Πάσχος Μανδραβέλης, Η Καθημερινή της Κυριακής, 02/03/2008
"Όπως γίνεται συνολικά με την παγκοσμιοποίηση, το Διαδίκτυο (που είναι μέρος της) αλλάζει ραγδαία τους κανόνες του παιγνιδιού. Η αντιμετώπιση των ζητημάτων που ανακύπτουν προϋποθέτει νέα προσέγγιση, άλλη εκείνης του αείμνηστου Δημήτρη Μαρούδα που απειλούσε να καταρρίψει τους δορυφόρους. Η παλαιά αντίληψη του κράτους «όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω» ή περνώ νόμους που θα λύσουν προβλήματα που έχουν χαρακτήρα παγκοσμιότητας, το μόνο που επιτυγχάνει είναι να γελοιοποιεί τη χώρα διεθνώς. Ετσι κι αλλιώς ο έλεγχος 40.000 blogs στην Ελλάδα (100 εκατ. παγκοσμίως) είναι δύσκολος".
Η ελευθεριότητα των blogs-Πάσχος Μανδραβέλης, Η Καθημερινή, 29/02/2008
"Διαχρονικά, πολλοί πρωτοστατούν στις εκκλήσεις για επιβολή νομοθετικών μέτρων «για να παταχθεί η δημοσιογραφική αλητεία» και τελικά το μόνο που πατάσσεται είναι η δημοσιογραφία. Το ζήσαμε με τον νόμο για τις αγωγές, το είδαμε με τον νόμο για την προστασία των κατηγορουμένων και το βλέπουμε τώρα με τα blogs.
Κατ’ αρχήν πρέπει να παρατηρήσουμε ότι αυτό που ονομάστηκε «λούμπεν ενημέρωση» είναι κοινός τόπος στα παραδοσιακά media. Φαίνεται από τη διάρθρωση της αγοράς και αποκαλύπτεται με κάθε ευκαιρία. Παρά το δρακόντειο νομοθετικό πλαίσιο -κάτι που αποδεικνύεται από την κίνηση στο κτίριο 9 της Ευελπίδων- και εκβιασμοί γίνονται, και συκοφαντίες εκτοξεύονται και λάσπη ρίχνεται. Οι αυστηροί νόμοι δεν ευπρέπισαν τον δημόσιο διάλογο της χώρας. Αντιθέτως, δια των αγωγών φιμώθηκαν πολλές χρήσιμες απόψεις. Εχει παρατηρηθεί δε ότι οι νόμοι περί εξύβρισης και συκοφαντικής δυσφήμισης δεν χρησιμοποιούνται από τους ανυπεράσπιστους πολίτες. Κυρίως χρησιμοποιούνται από εκείνους που έχουν δημόσιο λόγο και πρόσβαση στα ΜΜΕ (πολιτικούς δημοσιογράφους, καλλιτέχνες κ.λπ.) πολλές φορές ως μέσο ξεκαθαρίσματος λογαριασμών.
Έχει αναλυθεί επαρκώς το πρόβλημα άρσης απορρήτου, των δικτυακών τόπων, ειδικά εκείνων που βρίσκονται στις ΗΠΑ. Εκεί η πρώτη τροπολογία του Συντάγματος προστατεύει απόλυτα τον λόγο, ακόμη κι αν αυτός είναι ακραία υβριστικός. Η υπόθεση Λάρι Φλιντ (εκδότη του πορνογραφικού περιοδικού Hustler) το απέδειξε. Αλλά ακόμη κι αν μπορούσε να γίνει άρση απορρήτου για πλημμελήματα, όπως είναι η εξύβριση ή η συκοφαντική δυσφήμιση, θα μπορούσε το δικαστικό σύστημα να φορτωθεί την ύλη 100.000 blogs που υπάρχουν σήμερα και θα γίνουν 200.000 αύριο; Εδώ σήμερα -και λόγω της δικομανίας των επωνύμων- στενάζουν τα δικαστήρια με 30 εφημερίδες και 20 κανάλια, σκέπτεται κανείς πόσες αγωγές και μηνύσεις έχουν να γίνουν για τα εκατομμύρια σχόλια που δημοσιεύονται καθημερινά στο Διαδίκτυο;
Η μόνη λύση στο πρόβλημα είναι η αυτορύθμιση, η οποία -όσο κι αν φανεί περίεργο- ήδη υπάρχει. Το πιο πολύτιμο χαρακτηριστικό των blogs, η ελευθεριότητά τους, είναι και η αχίλλειος πτέρνα τους. Έχει άλλο βάρος ένα σχόλιο σε μια εφημερίδα (η οποία φέρει το όποιο βάρος του τίτλου και της ιστορίας της), και διαφορετικό μια ανώνυμη ύβρις στο Διαδίκτυο. Η τελευταία δεν λαμβάνεται σοβαρά, και κυρίως: χάνεται μέσα στον κατακλυσμό των σχολίων που καθημερινά δημοσιεύονται. Από κει και πέρα λειτουργεί και ο πληθωρισμός του λόγου. Όσο θα αυξάνονται τα blogs, τόσο θα αυξάνονται και οι ύβρεις και οι συκοφαντίες, αλλά ταυτόχρονα αυτές οι ύβρεις και οι συκοφαντίες θα πνίγονται μέσα στην πληθώρα των σχολίων".
Τι άλλαξε λοιπόν κύριε Πάσχο (μέσα σας) τα τελευταία τρία χρόνια από τότε που με άρθρα σας υποστηρίζατε τις παραπάνω θέσεις περί ελευθέριας των blogs και τώρα σας βλέπουμε μέλος μιας επιτροπής που στην ουσία και για να μην κρυβόμαστε,σκοπό έχει τον περιορισμό και τη φίμωσή τους;
Είναι άλλωστε και το φετινό θέμα των πανελλήνιων στην έκθεση...
Σαν να σας προετοίμαζαν καιρό για αυτή τη θέση κύριε Πάσχο...
πηγή
Μπορεί η κυβέρνηση να ελέγχει απόλυτα τα ΜΜΕ και να έχει τη δυνατότητα να βάλει τα παπαγαλάκια της να ουρλιάζουν μέρα και νύχτα στις τηλεοράσεις υπέρ των ρυθμίσεων στα μπλογκ, αλλά οι μπλόγκερ έχουν τη δυνατότητα να κινητοποιήσουν μέσα σε λίγα λεπτά εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους σε όλον τον κόσμο. Ο καθείς και τα όπλα του. Λυπάμαι, αλλά χάσατε. Καταλαβαίνω την αμηχανία των κυβερνήσεων μπροστά στα μπλογκ. Πάντα, οι κυβερνήσεις επιθυμούν να ελέγχουν όλα τα μέσα. Κι ενώ είναι εύκολο να ελέγχεις καμιά σαρανταριά εκδότες -ταΐζοντάς τους συνέχεια-, είναι πρακτικά αδύνατο να εξαγοράσεις εκατοντάδες χιλιάδες μπλόγκερ (που είναι και εκδότες).
ΑπάντησηΔιαγραφήΚάποιοι σήμερα θέλουν να ρυθμίσουν τα μπλογκ, αλλά τα τελευταία χρόνια γίνεται μια άλλη ρύθμιση: οι περισσότερες εφημερίδες βλέπουν τις κυκλοφορίες τους να μειώνονται δραματικά και πάνε για λουκέτο. Οι πολίτες ρυθμίζουν τα ΜΜΕ και οδηγούν στο κλείσιμο αυτά που κρίνουν πως δεν έχουν λόγο ύπαρξης. Κι ενώ οι πολίτες ρυθμίζουν δημοκρατικά τα ΜΜΕ, η κυβέρνηση τους μοιράζει εκατομμύρια, για να τα κρατήσει στη ζωή. Αυτή η κυβέρνηση θα νομοθετήσει για τα μπλογκ;
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΣΗΜΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΔΙΚΑIΟΣΥΝΗΣ
ΑπάντησηΔιαγραφήΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΑΣΧΕΤΟΙ Η ΤΟΣΟ ΕΠΙΚΊΝΔΥΝΟΙ ΠΟΥ ΠΡΟΤΡΕΧΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΑΡΑ ΤΟΥΣ ΛΕΓΟΝΤΑΣ
Ειδικότερα η επιτροπή θα ασχοληθεί με την ταυτοποίηση των διαχειριστών blogs και τη διεύρυνση του καταλόγου των εγκλημάτων για τα οποία θα επιτρέπεται η άρση του απορρήτου.
ΣΤΟΧΟΠΟΙΟΥΝ ΜΟΝΟ ΤΑ BLOGS ΕΝΩ ΕΝΑ ΕΓΚΛΗΜΑ ΟΠΩΣ ΑΝΑΖΗΤΟΥΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΟ YOUTUBE TO TWITTER,TO FACEBOOK TΗΝ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ,ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ,ΕΝΑ FORUM ΕΝΑ CHAT ROOM ΚΑΙ ΠΑΕΙ ΛΕΓΟΝΤΑΣ
ΔΗΛΑΔΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΣΟΥΝ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟ ΔΙΑΚΟΠΤΗ
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΛΟΥΝ ΚΑΙ ΕΝΑ BLOGER STHN ΕΠΙΤΡΟΠΗ;
ΚΥΡΙΕ ΠΑΠΑΙΩΑΝΟΥ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥΜΕ ΤΕΣΣΕΡΑ ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΧΡΟΝΙΑ,ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΓΙΝΑΜΕ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ;
Διαβάζοντας, από μακριά και χαλαρά είναι αλήθεια, τα ρεπορτάζ για τις παρεμβάσεις της κυβέρνησης στα blog είναι αδύνατον να μην σκεφθώ πως πίσω από όλα αυτά υπάρχει οργανωμένο σχέδιο. Δεν μπορεί η κυβέρνηση να θέλει στο όνομα της ελευθεροτυπίας, να δώσει "ονοματεπώνυμο" στα blogs και ταυτόχρονα, εσκεμμένα να κρατά σε ανομία το χώρο του Διαδικτύου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν μπορεί την ώρα που σκέφτεται, όπως λέει, την προστασία των πολιτών να αφήνει ξέφραγο αμπέλι τα sites, εκεί που ανθεί η μαύρη εργασία. Τα sites που πουλάνε "ενημέρωση" σαν αυτή που θέλει υποτίθεται η κυβέρνηση να προστατέψει από..."εκβιαστές". Δεν μπορεί να φυτρώνουν σαν μανιτάρια sites και να μην υπάρχει καμία προστασία για όσους εκεί πηγαίνουν να "δημοσιογραφήσουν".
Σωστή η τοποθέτηση του Πάσχου Μανδραβέλη, για την ανωνυμία των bloggers, όπως την εκφράζει και σε πρόσφατο άρθρο του στην ΄΄καθημερινή΄΄7-8-2011.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠιστεύουμε ότι θα τηρήσει τα γραφόμενα του και άν ακόμη θα είναι η μειοψηφία στην επιτροπή άρσης της ανωνυμίας των bloggers !
http://rodosblog-xrisostomos.blogspot.com/2011/08/blogs-bloggers.html#more
Ας αφήσουμε κατά μέρος τα αστεία. Κανείς δεν απειλεί τα μπλογκ και κυρίως η κυβέρνηση και το κράτος. Αν ήθελε να το κάνει, τα μισά μπλογκ θα είχαν κλείσει.
ΑπάντησηΔιαγραφήΦέρνω για παράδειγμα το ιντιμίντια, δεύτερο σε επισκεψιμότητα μετά το μακαρίτικο Τρωκτικό, που έχασε την πρωτιά όταν δολοφονήθηκε ο εμπνευστής του, δημοσιογράφος Γκιόλιας.
Το ιντιμίντια, σαφώς αναρχικό μπλογκ, κάθε μέρα παροτρύνει σε ποινικώς κολάσιμες πράξεις και ειδικά τις μέρες της "εξέγερσης" του Δεκέμβρη του 2008 παρότρυνε σε κακουργηματικές πράξεις με συνθήματα όπως "κάψτε την Αθήνα" και "να καεί όλη η Ελλάδα". Αυτό το μπλογκ όχι μόνο δε διώκεται, ούτε φιμώνεται, αλλά, απολαμβάνει της κρατικής προστασίας, λειτουργώντας ανενόχλητα μέσα στο Πολυτεχνείο, ακόμα και τώρα που καταργήθηκε το άσυλο και χρησιμοποιώντας τις εγκαταστάσεις του Πολυτεχνείου, για τις οποίες πληρώνει όλος ο ελληνικός λαός, άσχετα αν συμφωνεί ή όχι με τις απόψεις του αναρχικού χώρου.
Όσο δε για τη στάση του επίσημου κράτους, ο ίδιος ο επικεφαλής της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος Σφακιανάκης έχει δηλώσει (δημοσιεύτηκε με "έκπληξη" στην Ελευθεροτυπία) : Εμείς (;) το ιντιμίντια το υποστηρίζουμε.
Ησυχάστε, λοιπόν, υποστηρικτές των αναρχικών μπλογκ! Κανείς δεν πρόκειται να τα πειράξει! Στο κράτος είναι πολύ ωφέλιμη η αναρχία, γιατί διασπά το εργατικό κίνημα και σπρώχνει σε "εξεγέρσεις", που, λόγω της ανωριμότητας του κινήματος είναι σίγουρο πως θα συντριβούν, πάλι άπό το ίδιο το κράτος.
(Προσπάθησα, χτες, να δημοσιεύσω ένα σχόλιο και απέτυχα. Ελπίζω, σήμερα, να έχω καλύτερη τύχη).
ΑπάντησηΔιαγραφήΑς αφήσουμε κατά μέρος τα αστεία. Κανείς δεν απειλεί τα μπλογκ και κυρίως η κυβέρνηση και το κράτος. Αν ήθελε να το κάνει, τα μισά μπλογκ θα είχαν κλείσει.
Φέρνω για παράδειγμα το ιντιμίντια, δεύτερο σε επισκεψιμότητα μετά το μακαρίτικο Τρωκτικό, που έχασε την πρωτιά όταν δoλοφονήθηκε ο εμπνευστής του, δημοσιογράφος Γκιόλιας.
Το ιντιμίντια, σαφώς αναρχικό μπλογκ, κάθε μέρα παροτρύνει σε ποινικώς κολάσιμες πράξεις και ειδικά τις μέρες της "εξέγερσης" του Δεκέμβρη 2008 παρότρυνε σε κακουργηματικές πράξεις με συνθήματα όπως "κάψτε την Αθήνα" και "να καεί όλη η Ελλάδα". Αυτό το μπλογκ όχι μόνο δε διώκεται, ούτε φιμώνεται, αλλά, απολαμβάνει της κρατικής προστασίας, λειτουργώντας ανενόχλητα μέσα στο Πολυτεχνείο, ακόμα και τώρα που καταργήθηκε το άσυλο και χρησιμοποιώντας τις εγκαταστάσεις του Πολυτεχνείου, για τις οποίες πληρώνει όλος ο ελληνικός λαός, άσχετα αν συμφωνεί ή όχι με τις απόψεις του αναρχικού χώρου.
Όσο δε για τη στάση του επίσημου κράτους, ο ίδιος ο επικεφαλής της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος Σφακιανάκης έχει δηλώσει (δημοσιεύτηκε με "έκπληξη" στην Ελευθεροτυπία) : Εμείς (;) το ιντιμίντια το υποστηρίζουμε.
Ησυχάστε, λοιπόν, υποστηρικτές των αναρχικών μπλογκ! Κανείς δεν πρόκειται να τα πειράξει! Στο κράτος είναι πολύ ωφέλιμη η αναρχία, γιατί διασπά το εργατικό κίνημα και σπρώχνει σε "εξεγέρσεις", που, λόγω της ανωριμότητας του κινήματος είναι σίγουρο πως θα συντριβούν, πάλι από το ίδιο το κράτος.