Τι θα ψηφίσουν αύριο την Κυριακή οι
πολίτες – αν και όσοι τελικά ψηφίσουν; Λογικά τέτοιο ερώτημα δεν θα
έπρεπε να τίθεται, καθώς η απάντηση θα έπρεπε να είναι αυτονόητη.
Σε μια
χώρα του “παραλόγου” ωστόσο, όπως η Ελλάδα, τίποτα δεν είναι αυτονόητο.
Σε μια εκλογική διαδικασία όπου οι πολίτες – δημότες προσέρχονται για
να εκλέξουν τους ικανότερους να διαχειριστούν την καθημερινότητα τους –
βάση των αυξημένων αρμοδιοτήτων που ο Καλλικράτης προσδίδει στους
νεοσύστατους Δήμους και Περιφέρειες – τα κόμματα παρενέβησαν βιαίως για
να προσδώσουν στις κατά τα άλλα αυτοδιοικητικές εκλογές, χαρακτηριστικά
κομματικά.
Κάπως
έτσι, η ..θεσμικά αυτονόητη, κατά τα άλλα, “αυτοδιοικητική” ψήφος,
μετατράπηκε σε....
...ψήφο εμπιστοσύνης της κυβέρνησης ή καταψήφισης της κυβερνητικής πολιτικής, προσδίδοντας στην εκλογική μάχη της Κυριακής χαρακτηριστικά δημοψηφίσματος. Αποδείχθηκε έτσι, για άλλη μια φορά, ότι τα κόμματα πολιτεύονται με γνώμονα πρωτίστως το κομματικό και δευτερευόντως το εθνικό συμφέρον. Αποδείχθηκε για άλλη μια φορά ότι επιμένουν να διαφεντεύουν τη ζωή των πολιτών, αδιαφορώντας για τα αλλεπάλληλα μηνύματα απαξίωσης του πολιτικού συστήματος που λαμβάνουν.
...ψήφο εμπιστοσύνης της κυβέρνησης ή καταψήφισης της κυβερνητικής πολιτικής, προσδίδοντας στην εκλογική μάχη της Κυριακής χαρακτηριστικά δημοψηφίσματος. Αποδείχθηκε έτσι, για άλλη μια φορά, ότι τα κόμματα πολιτεύονται με γνώμονα πρωτίστως το κομματικό και δευτερευόντως το εθνικό συμφέρον. Αποδείχθηκε για άλλη μια φορά ότι επιμένουν να διαφεντεύουν τη ζωή των πολιτών, αδιαφορώντας για τα αλλεπάλληλα μηνύματα απαξίωσης του πολιτικού συστήματος που λαμβάνουν.
Αποδεικνύεται
για άλλη μια φορά η σπουδή τους να διατηρήσουν ενωμένους,
συντεταγμένους και ...ικανοποιημένους τους κομματικούς στρατούς που
συντηρούν και δικαιολογούν την ύπαρξή τους και ανακυκλώνουν στην εξουσία
τα ίδια κομματικά σχήματα, τα ίδια φθαρμένα πρόσωπα.
Κι
όμως η “λογική του αυτονόητου” την οποία τόσο καταχρηστικά επικαλούνται
ορισμένοι, επιβάλει μια εντελώς διαφορετική στάση – σαφώς
προσδιορισμένη απ' τις συνθήκες κρίσης και παρακμής που διέρχεται η
χώρα. Η “λογική του αυτονόητου” επιβάλει την σταδιακή αποδέσμευση της
τοπικής αυτοδιοίκησης απ' το στενό εναγκαλισμό του κράτους.
Ευτυχώς,
τη λογική που δεν κατέχουν τα κόμματα, κατέχει η πλειονότητα των
πολιτών. Έτσι, την προσεχή Κυριακή είναι πολύ πιθανό να προσέλθουν και
να ψηφίσουν με εντελώς διαφορετικά κριτήρια απ' όσα επιδιώκει να
επιβάλει το αθηνοκεντρικό κράτος.
Σε
ελάχιστες περιπτώσεις τα κριτήρια θα είναι “υπερκυβερνητικά” ή
“αντιμνημονιακά”. Ασφαλώς μια απ' αυτές, με υψηλό πολιτικό συμβολισμό,
είναι η Περιφέρεια της Αττικής. Εκεί, όπου ο Γιάννης Σγουρός παρ' ότι
φαντάζει ως ο καταλληλότερος για τη θέση αντιμετωπίζει τον Γιάννη Δημαρά
ο οποίος με δεξιοτεχνία δείχνει να εκφράζει την “αντιμνημονιακή” ψήφο
και το παράπονο των “παραδοσιακών” ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ.
Ήταν
κάτι που ξέφυγε απ' τους επιτελείς του Μαξίμου και ανάγκασε τον Γιώργο
Παπανδρέου να θέσει το δίλημμα των πρόωρων εκλογών. Την Κυριακή θα φανεί
αν ένα μικρό λάθος μπορεί να διορθωθεί απ' ένα μεγαλύτερο λάθος.
Είμαι στην πολιτική απ' το 1973, σκιτσάρω και γράφω για αυτήν απ' το 1981, πρώτη φορά δεν κατανοώ έναν εκβιασμό. Οπως αυτόν που θέτει ο Παπανδρέου: ψηφίστε με να μη χάσω, διότι, αν χάσω, θα σας βάλω να ξαναψηφίσετε για να χάσω περισσότερο!
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν είναι η πρώτη φορά που ο λαός εκβιάζεται, απειλείται ή τίθεται προ διλήμματος, μάλιστα αυτή είναι μάλλον η συνήθης πρακτική, αλλά είναι ίσως η πρώτη φορά που ο εκβιασμός είναι παράλογος και το δίλημμα κουτό.
Επιπλέον.
Ο Παπανδρέου έχει φθάσει στο σημείο να πιστεύει ότι «υπονομεύεται». Και τι είναι αυτή η «υπονόμευση»; απλώς το να ψηφίσει κανείς κάποιον άλλον. Εντυπωσιακό!
Επιπροσθέτως: ο κ. Παπανδρέου χαρακτηρίζει «αντιπατριωτική» όποια ψήφο δεν τον υποστηρίζει. Εδώ τα πράγματα χάνουν τη σοβαρότητά τους ή είναι πολύ σοβαρά. Δηλαδή, αν ψηφίσει κανείς Παφίλη ή Πορτάλιου ή Κικίλια ή Ψαριανό, δεν είναι πατριώτης. Ενώ αν ψηφίσει Καμίνη ή Τατούλη είναι πατριώτης και ουχί μίασμα!
Οντως το παράλογο δύσκολα ερμηνεύεται.
Παράκρουση, παραλήρημα, πανικός, φόβος ή απλή χαζομάρα, ό,τι και να 'ναι, είναι επικίνδυνο.
Ηδη η χώρα έχει υποστεί πολλά, έχει Μνημόνιο αντί Σύνταγμα, πάει για «Πειναλόγκα» (όπως προσφυώς αυτοσαρκαζόμεθα), όταν λοιπόν ούτε καν οι σοφιστείες δύνανται να εμφανίζονται κάπως πιο έξυπνες, τότε τα πράγματα είναι σκούρα.
Δυτικώς του 25ου Μεσημβρινού. Διότι, ανατολικώς πάνε για μαύρα. Μαυρίστε τους, αυτή την Ιερά Συμμαχία Παπανδρέου - Καρατζαφέρη - Ντόρα με ολίγην από Κουβέλη, μαυρίστε τους, όσον είναι καιρός...
Αύριο στις κάλπες δεν θα κριθεί τίποτα. Τίποτα δεν θα κριθεί, γιατί δεν υπάρχει εναλλακτική λύση ικανή να προσφέρει όραμα, και μια διεξοδο από τη σαπίλα. Σε τοπικό επίπεδο υπάρχουν ελπιδοφόρα πρόσωπα, όπως πάντοτε άλλωστε, αλλά οι βουλευτικές εκλογές που θα πάμε σύντομα, λόγο αυτών των εκλογών, δεν είναι ικανές να αλλάξουνε τίποτε. Δηλαδή, τίποτα προς το καλύτερο. Γιατί τα πράγματα είναι πασιφανές πως όλο και χειρότερα θα πηγαίνουν. Μεθοδευμένα και τακτικά, όσο δε τσινάει ο κόσμος. Τα δαγκανια έρχονται από πιο ψηλά, από το ΔΝΤ και τους μασόνους και δε συμμαζεύεται, όλοι πιονάκια καλά είναι, να ακολουθουν τη μόνη τους παρτίδα, το χρήμα και την εξουσία. Μη παραμιθαζεστε, αύριο δεν θα αλλάξει τίποτα προς το καλύτερο, το αντίθετο, χειρότερα θα γίνουν τα πράγματα, μας έχουνε δρομολογήσει ως το θάνατο οι δειλοί, σε 4 χρόνια σκοπευουνε να μας χουνε θάψει, με πασοκ η χωρίς. Δεν αλλάζει με εκλογές το πράμα, η δημοκρατία στη σημερινή της μορφή απέτυχε, 200 χρόνια δικτατορία και προδοσία έχουμε, δεν το έχετε καταλάβει; Αν δεν πάρουμε την μοίρα μας στα χέρια μας, εμείς, η προτελευταία γενιά των Eλλήνων, θα σβήσουμε από το χάρτη του κόσμου. Δε μας σώζει ούτε ο Σαμαράς ούτε οι κυβερνήσεις συνεργασίας ούτε τίποτα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠαλεύουμε για την ίδια μας την ύπαρξη πια, τα μέτρα που έχουνε δρομολογήσει για το 2011, 2012, 2013 και 2014 είναι ήδη στα χαρτιά, με υπογραφές. Και είναι 10 φορές πιο σκληρά από τα τωρινά. Πως θα ζήσουμε; Η μάλλον πως θα ζήσετε, γιατί εγώ μενω στο εξωτερικό. Η θα πεθάνετε από την πείνα, η από σκουρασμένο μαχαίρι πεινασμένου ημεδαπού η αλλοδαπού, η θα γυρίσετε πίσω στα χωριά να σπέρνετε κουκιά και να πεθάνετε γιατί δε θα χετε να πάρετε φάρμακα. Εκτός κι αν μένετε στη θράκη, οπότε θα πεθάνετε από της επιδρομές των Τούρκων που έπονται σε λίγο. Ο αγώνας είναι για τις ζωές μας, και πιστέψτε με, δε θα γίνεις στις κάλπες. Θα γίνει στους δρόμους. Ανοίξτε τα μάτια σας, όσοι πιστεύετε ότι αύριο θα αλλάξει κάτι. Αχ πατρίδα μου...